Το βιβλίο «Η Αδράνεια του Νομοθέτη» οριοθετεί την έννοια της αδράνειας του νομοθέτη και προχωρά σε μία κατηγοριοποίηση των περιπτώσεων εκείνων που τη στοιχειοθετούν. Η προσέγγιση διενεργείται με βάση τις έννοιες της αρμοδιότητας και της εξουσιοδότησης, όπως αυτές ορίζονται σαφώς στο κείμενο του Συντάγματος. Η μελέτη δεν περιορίζεται σε θεωρητική ανάλυση του φαινομένου, αλλά λαμβάνει και πρακτική αξία αφού προτείνει μία σαφή τυπολογία του, καθώς και τρόπους αντιμετώπισής του. Απευθύνεται στον θεωρητικό του δικαίου, αλλά και στον εφαρμοστή του, καθώς προτείνει μία μέθοδο ελέγχου συνταγματικότητας των πράξεων και παραλείψεων των δύο οργάνων με ρυθμιστική αρμοδιότητα, του νομοθέτη και της διοίκησης.