Η Φαλλιά, μια γυναίκα σημαδεμένη από τη φωτιά, πληγωμένη από προδοσία κι εγκατάλειψη, πονεμένη από τον χαμό του παιδιού της, φτάνει λίγο μετά το 1950 σ' έναν κάμπο, σ' έναν βάλτο που έγινε κάμπος, και αποκαμωμένη ύστερα από χρόνια περιπλάνησης αποφασίζει να εγκατασταθεί εκεί. Το πρόσωπο της αποκρουστικό, το μυαλό της σαλεμένο, μα η καρδιά της γεμάτη αγάπη και δοτικότητα. Η ένδεια και η κακοζωία της δεν είναι ικανά να σκιάσουν τη βαθιά λυτρωτική αγάπη και την ανιδιοτελή προσφορά προς τον αδύναμο. Γνωρίζει τους ανθρώπους αυτού του τόπου, ζει μαζί τους αλλά και χώρια, περιδιαβαίνει προσεκτικά ανάμεσα στα υφάδια της ζωής τους, συμπάσχει μαζί τους και επεμβαίνει με τον δικό της τρόπο. Στην Αντριάννα βρίσκει τη χαμένη κόρη και προσπαθεί να την αποτρέψει από τα λάθη της παράφορης νιότης, όταν εκείνη παίρνει άοπλη τον δρόμο της αγάπης και χάνει τον προορισμό της. Παρακολουθούμε μαζί της μια ολόκληρη εποχή υποκρισίας, την επιβράβευση της αδικίας, τη διαπόμπευση της μοιχείας, το κοινωνικό στίγμα της τρέλας. Η ιστορία φτάνει ώς στις μέρες μας, όταν υπέργηρη πλέον, η Φαλλιά αποκαλύπτει το μεγάλο της μυστικό με απρόβλεπτες συνέπειες. Συμπαντική νομοτέλεια, δικαιοσύνη ή τιμωρία; Εκείνη όμως δεν ζει πια για να δει την απάντηση στο ερώτημα αν εμείς φτιάχνουμε τη ζωή μας ή η ζωή εμάς.