Συναντάμε εφτά γυναίκες, εφτά ζωές, εφτά διηγήματα γεμάτα ανατροπές, πόνο, έρωτα και αγάπη. Η γυναίκα σε πρώτο πλάνο, η γυναίκα που βιώνει τη χαρά, τη θλίψη, τη ζωή και το θάνατο.  

Ιστορίες που ξεπροβάλλουν πότε άλλοτε από έναν τοπικό μύθο, πότε από ένα ποίημα και πότε από την ασυναγώνιστη σε φαντασία πραγματικότητα.

Εφτά ψυχές παιδεμένες, εφτά «ποτάμια» που κυλούν αναζητώντας τη δική τους εξιλέωση, τη δική τους θάλασσα, που δεν είναι άλλη από τη θάλασσα της αγάπης.

«Σε περίμενα...» της λέει και την αγκαλιάζει, τη φιλά με ορμή και αυτή ματώνει.
Χάνεται στην αγκαλιά του Έρωτα θεού και όλα σκοτεινιάζουν γύρω της, σαν να την περιβάλλουν οι δικές του φτερούγες. Σκοτάδι παντού, ένα σκοτάδι ορμητικό, γεμάτο αλμύρα…