"Η σύγχρονη γλωσσολογική έρευνα έχει καταδείξει ότι η γλώσσα δεν πραγματώνεται πάντοτε με ομοιόμορφο τρόπο αλλά προσαρμόζεται κάθε φορά στις συνθήκες υπό τις οποίες παράγεται το γλωσσικό μήνυμα. Στην επίτευξη του στόχου αυτού συμβάλλει αποφασιστικά η γραμματική η οποία προσδίδει στη γλώσσα πλαστικότητα και ευελιξία, παρέχοντας σε κάθε στιγμή στους ομιλητές τη δυνατότητα επιλογής εκείνων των γραμματικών δομών και τύπων που θα τους αποδώσουν το μέγιστο επικοινωνιακό αποτέλεσμα".
Οι διαπιστώσεις αυτές, σύμφωνα με την άποψη του συγγραφέα, συμβάλλουν στη δημιουργία μιας νέας αντίληψης, στο πλαίσιο της οποίας η γραμματική αρχίζει να διευρύνει τα όριά της προς την πλευρά της επικοινωνίας. Στην ουσία πρόκειται για μια διαδικασία οργανικής σύνδεσης των επικοινωνιακών λειτουργιών της γλώσσας με τη γραμματική, πράγμα που οδηγεί σε μια σύγχρονη μορφή γραμματικής ανάλυσης και διδασκαλίας που χαρακτηρίζεται ως επικοινωνιακή γραμματική.