Ο Συμεών Αστράς έρχεται κατευθείαν από τη γενιά του Σινεμασκόπ και του Green Park, μια γενιά που πέθανε στα Ιουλιανά και εξαφανίστηκε στη δικτατορία. Στην εκπνοή ακριβώς του ονείρου ο Νικολαΐδης έχει ναρκοθετήσει περίτεχνα μέσα σε 400 και βάλε σελίδες, ισάριθμες σχεδόν μαύρες τρύπες, που σαν πέσεις μέσα τους σε βγάζουν στην άλλη όχθη, όπου η πραγματικότητα δεν έχει πια εξουσία και οι μύθοι παίρνουν την εκδίκησή τους, είτε μέσα από τη σάρκωσή τους είτε πάλι μέσα από τη διάψευσή τους. Εκεί ακριβώς βρίσκεται και η ιστορία του Συμεών Αστρά που πετάει τα χειρόγραφά του στα σκουπίδια, ζει με το πτώμα του πατέρα του, κρύβεται στο σπίτι της Κιμ Νόβακ για να μην πέσει στα χέρια των μπάτσων, την πέφτει σε γκόμενες στα πάρτι, ενώ επιστρέφει στα κορίτσια που αγάπησε, φοράει ρολόι μάρκας Sultana - 21 ρουμπίνια, ανάβει με αναπτήρα Τζούνιορ Τρίπλεξ και πίνει μαλακό δωδεκάρι Μπαλαντάινς, ακούγοντας Φατς Ντόμινο στο High Fidelity της Philips, λουσμένος στο σεληνόφως που μπαίνει μέσα από το φωταγωγό της πολυκατοικίας στην οδό Ηπείρου. Καλή αντάμωση. Και αν πάλι χαθούμε, διαβάστε το βιβλίο από το τέλος προς την αρχή. Γιατί τα "Γουρούνια στον Άνεμο" αρχίζουν όταν υποτίθεται ότι τελειώνουν.