Η μονογραφία αυτή αποτελεί μια ανθρωπολογική και διεπιστημονική προσέγγιση της λαϊκής και τραπ νυχτερινής διασκέδασης των νέων στην Ελλάδα, με εφαλτήριο την περιοχή της Δυτικής Αττικής και την κεντρική πλατεία του Μπουρναζίου στο Περιστέρι. Στην πλατεία αυτή, εδώ και τρεις δεκαετίες, διατηρείται ένα συνοριακό και συμβολικό πλέγμα νυχτερινών λαϊκών κέντρων, που βασίζεται κυρίως στο είδος νυχτερινού λαϊκού μαγαζιού που ονομάζεται ελληνάδικο. Εκτός από την εμβάθυνση στις επιτελεστικότητες των νεαρών κλάμπερ στο ελληνάδικο, η μονογραφία συμπεριλαμβάνει και εκτενή ανάλυση του δημόσιου λόγου και των κοινωνικών αναπαραστάσεων για τη λαϊκότητα και την τραπότητα, όπως προκύπτει από διαχρονική μιντιακή παρατήρηση σχετικά με τη μουσική βιομηχανία και τους/τις τραγουδιστές/-τριες του λαϊκού και τραπ στερεώματος που αντανακλά τις διαφορετικές χρονικότητες της εν λόγω έρευνας. Περιλαμβάνει την ανάλυση του στιχουργικού και οπτικο-ακουστικού περιεχομένου που συνδέεται με την παραγωγή της ελληνικής δημοφιλούς, λαϊκής και τραπ μουσικής που παίζεται στα κέντρα αυτά και επιτελείται χορευτικά, συν-αισθητηριακά και κινησιακά από τους/τις νεαρούς/-ές διασκεδάζοντες/-ουσες. Μεταχειρίζεται την έννοια του εντόπιου λαϊκού ως μια πολυτροπική, ιθαγενή, σωματοποιημένη κατηγορία μέσα στον λόγο, η οποία παράγει συγκεκριμένες εμπρόθετες δράσεις και αναπαραστάσεις, αλλά ακολουθεί και απρόσμενες διαδρομές. Έτσι, υπό αυτό το πρίσμα, αναλύονται ιστορικά, διαχρονικά, συγχρονικά και διαγενεακά οι ελληνικές λαϊκότητες στους νεανικούς πολιτισμούς και η νεανική διασκεδάζουσα υποκειμενικότητα στην Ελλάδα του σήμερα. Μέσα από την εθνογραφική περιήγηση στα εν λόγω νυχτερινά κέντρα καταδεικνύονται οι μουσικοχορευτικές υποκειμενικότητες, υποκειμενοποιήσεις και θεσιακότητες, όπως και οι αλληλοδιαχεόμενοι κόσμοι και δρόμοι της νυχτερινής λαϊκής–δημοφιλούς διασκέδασης· δρόμοι όπου η λαϊκή μουσική με την εμπορική χιπ χοπ μουσική (ραπ και τραπ) διασταυρώνονται για να παράξουν άλλοτε συναφείς μορφοπλασίες, ροές νοημάτ