Σκοπός της έκδοσης είναι να αναδείξει την πολυδιάστατη παρουσία του ελληνικού κράτους στη Μικρά Ασία μέσα από την ανθολόγηση και τον σχολιασμό των πλέον σημαντικών εγγράφων του Γενικού Προξενείου Σμύρνης από το 1833, έτος ίδρυσής του, μέχρι το 1912 και την έναρξη των Βαλκανικών Πολέμων.Με ποιον τρόπο παρεμβαίνει το Γενικό Προξενείο στις υποθέσεις των ελληνορθοδόξων –Ελλήνων και Οθωμανών υπηκόων– της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας; Τί είδους σχέσεις διαμορφώνονται μεταξύ των εκπροσώπων του επίσημου ελληνικού κράτους και των οθωμανικών αρχών αλλά και με τη θρησκευτική και κοσμική ηγεσία του γηγενούς πληθυσμού; Ποιες συνθήκες και ποια σημαντικά γεγονότα καθόρισαν τις πολιτικές επιλογές της Αθήνας στη Σμύρνη και στο ευρύτερο βιλαέτι (νομαρχία) του Αϊδινίου; Πώς απεικονίζεται στα επίσημα έγγραφα η συνύπαρξη των ελληνορθοδόξων με τους μουσουλμάνους, καθώς και με τις άλλες μη μουσουλμανικές εθνοθρησκευτικές κοινότητες (μιλλέτ); Ποιος ήταν ο ρόλος των ελληνικών προξενικών αρχών στη διαδικασία του εθνοτικού κατακερματισμού της οθωμανικής κοινωνίας, στην εμφάνιση και εξέλιξη ανταγωνιστικών εθνικισμών και στον επακόλουθο πολιτικό ριζοσπαστισμό μουσουλμάνων και μη μουσουλμάνων που αναδύθηκε σταδιακά κατά τη διάρκεια των μεταρρυθμίσεων του Τανζιμάτ (1839-1876), της απολυταρχίας του σουλτάνου Αβδούλ Χαμήτ Β΄ (1876-1909) και της πρώτης περιόδου διακυβέρνησης της Επιτροπής Ενώσεως και Προόδου (1908-1912).