Ένα ειδεχθές τριπλό φονικό οδηγεί μια ομάδα αστυνομικών στα άδυτα του οργανωμένου εγκλήματος. "Ο αστυνόμος δεν αμφιβάλει στιγμή για τη έκβαση της υπόθεσης: θα διαλευκανθεί. Άλλο είναι αυτό που τον προβληματίζει: πού βρίσκονται τα δικά του όρια σε σχέση με τις πιο ζοφερές εκφάνσεις της ανθρώπινης συνθήκης;" Ο αστυνόμος συνειδητοποιεί ότι για να νικήσει το τέρας, συχνά πρέπει να αγγίξει ή και να ξεπεράσει τα δικά του ηθικά σύνορα. Το έργο δεν επικεντρώνεται απλώς στο «ποιος είναι ο δολοφόνος». Αναλύει το ψυχολογικό και ηθικό κόστος που πληρώνει ο ίδιος ο διώκτης στην προσπάθειά του να φτάσει στην κάθαρση, γιατί " Η κάθαρση δεν χαρίζεται, έχει το τίμημά της."