Πάντα κάτι λείπει από το βεστιάριό μου

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

Η μάνα του περίμενε ότι θα γεννήσει κορίτσι με μπούκλες

Είδε το φαλακρό αγόρι και έκλαψε

Ήταν ίδιος ένας πατέρας που κάποτε τη φιλούσε στο στόμα

και άνθιζαν κερασιές στην αγκαλιά του χιονιού

Είδε το φαλακρό αγόρι και ανέβηκε σ’ ένα γυμνό βουνό

να μην το ξαναδεί

Αυτός

μεγάλωσε γράφοντας μέσα του μηδενικά

ίδια με σφαίρες

Στον κήπο μάζευε τα γιασεμιά πάνω σε ξόβεργες

Εκείνα κελαηδούσαν και πέθαιναν στα μάτια του [ ]

Μην απορείτε που μιλάνε άλλοι γι’ αυτόν

Διαβάζοντας τόσες βιογραφίες

κυρίως μεταποιώντας τες σε σκηνική παρουσία

θλίβεται πια

μέσα από τον λυγμό των άλλων

Χύνει πικρό το μαύρο του μελάνι

Μέσα από έναν ολόκληρο κόσμο του θεάτρου με πρώτο το αρχαίο θέατρο της Σαλαμίνας, το μεγαλύτερο της Κύπρου και ένα από τα μεγαλύτερα θέατρα της Μεσογείου, η Ελένη Αρτεμίου-Φωτιάδου στήνει το σκηνικό της νέας ποιητικής της συλλογής. Θεατρικό αναλόγιο, διανομή ρόλων, βιογραφικά σημειώματα συγγραφέα και πρωταγωνιστή, ελεύθερη μετάφραση του έργου, απόδοση στα ελληνικά, τελική πρόβα, Κουίντες, βεστιάριο, Αμπιγιέζ (και θεατρικό έργο του Ρόναλντ Χάργουντ), υπόκλιση, ατάκες, σημείωμα σκηνοθέτη, αυτοσχεδιασμοί, κριτικά κείμενα αλλά και σκέψεις σπουδαίων συγγραφέων, το Θέατρο στο ραδιόφωνο, Θέατρο σκιών, Μαριονέτα... είναι μερικοί από τους τίτλους των ποιημάτων της που σταδιακά περνούν μέσα από το βιβλίο. Με έναν καλοδουλεμένο λόγο, άμεσα υπαρξιακό, ώριμο, με ακρίβεια σκηνοθετημένο αλλά και πηγαία έκφραση η ποιήτρια παίρνοντας αφορμή από θεατρικές παραστάσεις-σταθμούς: Η Μήδεια του Ευριπίδη, η Ιοκάστη από τον Οιδίποδα Τύρανν