Είναι άνοιξη του 334 π.χ. Ο νεαρός Αλέξανδρος έχει οδηγήσει τα στρατεύματά του στις όχθες του Ελλησπόντου και ετοιμάζεται να εισβάλλει στην περσική αυτοκρατορία. O Πέρσης βασιλιάς Δαρείος ο Τρίτος, επιστρατεύει τους κατασκόπους του και τον έλληνα λιποτάκτη Μέμνονα, που γνωρίζει όσο κανείς άλλος τη στρατηγική τακτική του μεγάλου Μακεδόνα στρατηλάτη. Οι Πέρσες κατάσκοποι τρυπώνουν στο στρατόπεδο του Αλέξανδρου με σκοπό να προκαλέσουν δολιοφθορά. Στο μεταξύ, ο Αλέξανδρος κάνει θυσίες στους θεούς για να εξασφαλίσει την εύνοιά τους. Όμως ο καπνός δεν ανεβαίνει στον ουρανό. Οι θυσίες είναι μολυσμένες. . . Μέσα σ’ αυτό το κλίμα πανικού εμφανίζεται ο Τελαμώνας, έμπιστος απεσταλμένος της Ολυμπιάδας, της μητέρας του Αλέξανδρου, που τρέμει για τη ζωή του γιου της. Αόρατοι φονιάδες δολοφονούν τους έμπιστους του Αλέξανδρου, και μυστηριώδη απειλητικά μηνύματα φθάνουν το ένα μετά το άλλο στο ελληνικό στρατόπεδο. . . (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)