Μας είπαν να είµαστε συνετές. Να µη µιλάµε για λεφτά. Μας έµαθαν από µικρές πώς να µην ξοδεύουµε, την ίδια στιγµή που στα αγόρια µάθαιναν πώς να δηµιουργούν περιουσία — και τα επιβράβευαν γι’ αυτό. Μας είπαν πως οι επενδύσεις είναι «αντρική υπόθεση». Ως ενήλικες, µας κυνηγούν µέχρι σήµερα τα στερεότυπα της «επιπόλαιης» και της «σπάταλης», που δεν έγινε εκατοµµυριούχος επειδή παίρνει καφέ απ’ έξω. Για τις περισσότερες από εµάς, τα χρήµατα είναι ταυτόχρονα πηγή άγχους και εµπόδιο προς την ισότητα. Πώς θα ήταν, όµως, αν το χρήµα δεν σήµαινε περιορισµό, αλλά επιλογή και οικονοµική ανεξαρτησία; Την επιλογή να ταξιδεύουµε όπως θέλουµε, να παραιτούµαστε από τοξικές δουλειές, να βγαίνουµε νωρίς στη σύνταξη. Πώς θα ήταν να έχουµε την ελευθερία να ζούµε τη ζωή που θέλουµε και ταυτόχρονα να αλλάζουµε τον κόσµο;