ΑΝΑΔΡΟΜΗ Έφυγες αλλά έχεις μείνει σε όλα: στο θόρυβο της πόρτας σαν ανοίγει, στη σιωπή όταν τυλίγει τα δωμάτια, σε κάποια απόηχα από λόγια όταν πέρναες ωχρή και σκεφτική σαν ίσκιος ή ζωηρή και ανήσυχη καθόσουν ίδιο προμήνυμα κακού που ερχόταν. Έφυγες κι έχεις μείνει σε όλα· και όλα σα να ρωτάνε πότε θα γυρίσεις: ανταύγαστρα, καρέκλες, καναπέδες, κάποια ξερά λουλούδια σ' ένα βάζο κι η γάτα όταν με βλέπει και νιαουρίζει μοιάζουν σα να ρωτάνε πότε θα έρθεις. Πώς να τους πω πως πια δεν θα επιστρέψεις;