Την εκτεταμένη αναθεώρηση και ως εκ τούτου την δεύτερη έκδοση της Επιτομής του Ηλεκτρονικού Αστικού Δικαίου την υπαγόρευσε μια σειρά από σημαντικές νομοθετικές, αλλά και κοινωνικοοικονομικές μεταβολές. Η νομοθετική ενσωμάτωση της οδηγίας για την διατήρηση των δεδομένων (data retention directive) με το ν. 39177 2011 και η υπέρβασή της με άλλα νομοθετήματα, η πρωτοβουλία του ενωσιακού νομοθέτη (Οδ. 2009/ 136 και 2009/ 140) να επιτείνει την ευθύνη του μεσάζοντα των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας (η οποία είχε συρρικνωθεί με το άρθρο 15 της περιώνυμης e-commerce directive), η έκδοση ενός ακόμη κανονισμού ονομάτων χώρου με αξιόλογες καινοτομίες εγκείμενες ιδίως στην μείζονα αποξένωση της ρυθμιστικής ΕΕΤΤ από την διαδικασία εκχώρησης των domains, την απεριόριστη ανανεωσιμότητά τους διαμέσου ενός 15ήμερου δικαιώματος προαιρέσεως μετά την λήξη τους κ.ά., οι θεσμικές περιπέτειες της "τροποποίησης" (του "κουρέματος") των ηλεκτρονικών ομολόγων, η αντικατάσταση του παλαιού γενικού ν. 703/1977 με το ν. 3959/2011 για τον ελεύθερο ανταγωνισμό, καθώς και του ειδικού ν. 3431/2006 με έναν ακόμη νόμο, το ν. 4070/2012 για τον ανταγωνισμό στα ηλεκτρονικά δίκτυα, αυτοί ήταν οι κυριότεροι νομοθετικοί λόγοι της νέας εκδόσεως. [...] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)