H Επιστολή στον Ντ' Αλαμπέρ αποτελεί θεμελιώδες έργο του Ρουσώ. Εδώ ο μεγάλος στοχαστής εκθέτει τις απόψεις του για τον πολιτισμό, τα ήθη και τα θεάματα. Απόψεις συντηρητικές και συγχρόνως ρηξικέλευθες. Η έντονα επικριτική του στάση έναντι του γαλλικού θεάτρου και των συναφών θεαμάτων της εποχής, η αντιπαράθεση της κοινοτικής συνοχής της Γενεύης στην ανωνυμία και την ηθική χαλαρότητα του Παρισιού, η αναζήτηση μιας αυθεντικής συμμετοχικής πολιτισμικής έκφρασης στη θέση της πολυτέλειας, της επιτήδευσης και της "θεατρικότητας" αποτελούν τους βασικούς άξονες της ρουσωικής προβληματικής. Η επικαιρότητα και η σημασία της σήμερα είναι καταφανής. Το έργο εκδίδεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα στο πλαίσιο μιας γενικότερης προσπάθειας των εκδόσεων να φέρουν σε επαφή το ελληνικό κοινό με σημαντικά κείμενα που συγκροτούν την παράδοση του κριτικού στοχασμού.