Ο Μιχάλης Κατσαρός γεννήθηκε στην Κυπαρισσία. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες και ραδιοφωνικούς σταθμούς. Πρωτοεμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Έχει εκδώσει τις ποιητικές συλλογές: "Μεσολόγγι" (1949), "Κατά Σαδδουκαίων" (1953), "Οροπέδιο" (1956), "Σύγγραμμα" (1975), "Πρόβα και Ωδές" (1975), "Ενδύματα" (1977), "Αλφαβητάριο - Ποιήματα Α-Ω" (1978), "Ονόματα" (1980), "3Μ+3Μ:6Μ", (1981), "4 Μαζινό" (1982) (β' έκδοση 1996), "Μείον Ωά" (1985), "Ο πατέρας του ποιητή" (1986), "Κορέκτ, Φόβος Ποιητή" (1996), "Καζαμίας Ελλήνων" (1997). Ακόμα έχει δημοσιεύσει τα φιλοσοφικά κείμενα "Χρονικόν Μορέως" (1973), "Πας-Λακίς Michelet" (1983), "Σύγχρονες Μπροσούρες" (1977-78), "Το Κράτος Εργοδότης" (1978), "Αυτοκρατορική Πραγματικότητα" (1995) (δίγλωσση έκδοση) καθώς και το μυθιστόρημα "Οι Συλλέκται της Μονόχρα" (1980). Τα έργα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Ποιήματά του μελοποιήθηκαν από τον Μ. Θεοδωράκη, τον Γ. Μαρκόπουλο και τον Αρ. Κουνάδη. Το "Κατά Σαδδουκαίων" παρουσιάστηκε μελοποιημένο από Γερμανό συνθέτη στο θέατρο "Ελίζαμπεθ-Χωλ" του Λονδίνου και ο αγγλικός τύπος έγραψε: "Αν δεν υπήρχαν οι ποιητές Κατσαρός, Μπρεχτ, Χο-Τσι-Μινχ, και Παντίλα δεν θα ακουγόταν φωνή ελευθερίας σε όλο τον κόσμο".