Μια ζωή σαν ταινία βουβή

Κάθε πρωί μια γκρίζα σκηνή

Κάθε λάθος και αρχή

Μιας ατελείωτης γραμμής

Από επαναλήψεις της στιγμής

Και κάθε όνειρο ή εφιάλτης

Αληθινό ή ιδεατό

Το ζούμε μια ζωή

Γεμάτη συναισθήματα

Που τα λόγια είναι περιττά

Για να εκφράσουν την καρδιά

Και μόλις σβήσουνε τα φώτα

Και τα βλέφαρα σκεπάσουν την ψυχή

Πέφτουν οι τίτλοι τέλους

Και το πρωί ξανά

Με το φως του ήλιου να μας ξυπνά

Ξαναπαίζει η κασέτα αυτή

Που ονομάζεται ζωή