Το διήγημα Ένας καλλιτέχνης της πείνας, το κύκνειο άσμα του Franz Kafka, αφηγείται τη ζωή ενός ανώνυμου και ξεχασμένου πλέον καλλιτέχνη, ο οποίος, αν και γνώρισε την επαγγελματική καταξίωση, δεν κατόρθωσε να ικανοποιήσει την «πείνα» του λόγω του μειωμένου ενδιαφέροντος του κοινού για την τέχνη του. Οι Αφορισμοί, γραμμένοι σε δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους, σε μια πρώτη ανάγνωση φαίνονται ετερόκλητοι και ασύνδετοι στοχασμοί. Ωστόσο, μελετητές τούς έχουν αναδείξει ως ενιαίο σύνολο που εκφράζει την καφκική αγωνία και, μάλιστα, έχουν χαρακτηριστεί ως η «ιδιωτική θεολογία» του Kafka. Πρόκειται για δύο μείζονος σημασίας έργα που γράφτηκαν από τον Kafka, αφού διαγνώστηκε με φυματίωση και δημοσιεύτηκαν μετά τον θάνατό του.