H συλλογή ποιημάτων Ελέω Θεού Μονήρης περιέχει ποιήματα γραμμένα σε βάθος δεκαετίας (2011 έως 2020). Η πρώτη ενότητα (2011) περιλαμβάνει σκέψεις, μνήμες, λογισμούς γύρω από την ποίηση και τη δυναμική της, εμπειρίες, βιώματα παιδικά ή και εφηβικά που σημαδεύουν ανεξίτηλα την ανθρώπινη ψυχή στη μετέπειτα ζωή και εξέλιξή της. Όνειρα, ενδόμυχες ενορμήσεις και οράματα, που χαρακτηρίζουν καίρια τον ποιητή, απωθημένοι φόβοι και ελπίδες, που άλλοτε εξυψώνουν την ανθρώπινη διάνοια, αντιμέτωπη με τα –πάντοτε– ανοιχτά ζητήματα του Θεού, του έρωτα, του θανάτου, του νοήματος, της ύπαρξης –τι είναι άραγε το υπαρκτό, το νόημά του; Τι βλέπουμε, τι αντιλαμβανόμαστε, τι λέμε;– και άλλοτε τη συνθλίβουν, αδύναμη να δώσει τελεσίδικες απαντήσεις, και πάντως αμήχανη μπροστά στο μυστήριο της ζωής, φέρνοντάς την αντιμέτωπη με το φάντασμα τού «τίποτα», που έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει –δεν θα έπρεπε να μας απασχολεί–, του μηδενός και της απαξίας, του δέους που νιώθει ο άνθρωπος μπροστά στο μεγαλείο της δημιουργίας, και της μικρότητάς του. Αυτό είναι το νόημα του βιβλίου αυτού, με δύο ακόμη ενότητες (Β’και Γ’) που ακολουθούν, σε χρονική και ίσως γραμμική ή θεματική σειρά, το ύφος και το νόημα της πρώτης.