Ο Έκτορας με αργά βήματα πηγαίνει και κάθεται μόνος του στην άκρη της λιμνούλας και αρχίζει να κλαίει...πετάει μικρές πετρουλες μέσα στο νερό...βλέπει τον εαυτό του να καθρεφτίζεται σαν το πιο μικρό μυρμηγκακι του κόσμου..."Δεν αξίζω τίποτα, Δεν μπορώ να κάνω τίποτα σωστά "...λέει δυνατά και θυμωμένα...χτυπώντας τις κεραίες του..."Πίσω από κάθε παιδί που πιστεύει στον εαυτό του υπάρχει ένας ενήλικας που πίστεψε σε αυτο...!