Ο Πλούταρχος, παρά τα 228 έργα του επί παντός επιστητού για την αρχαιοελληνική Γραμματεία, δεν αποτελεί ιδρυτή κάποιας σχολής και περισσότερο, στον τομέα της Φιλοσοφίας, ανήκει στο ρεύμα των Νεοπλατωνικών με βαθιά γνώση και σοβαρή κριτική τόσο των Επικουρείων όσο και των Στωικών. Απόδειξη αυτού είναι τα πολλά έργα των «Ηθικών» του σε αντιπαραβολή με το σπουδαιότατο ιστορικό έργο των «Παραλλήλων βίων» του. Οι τίτλοι των πραγματειών του «Περί αταραξίας», «Περί ηθικής αρετής», «Τις ο άριστος βίος», «Περί των Στωικών και Επικουρείων εκλογαί και έλεγχοι», «Περί Επικουρείων εναντιωμάτων», «Ει η ρητορική εστι αρετή», «Περί εννοιών προς Στωικούς» είναι λίγοι από όσους έγραψε συμμετέχοντας στο πανηγύρι» των ιδεών που χαρακτηρίζει τον πρώτο και τον δεύτερο κατεξοχήν αιώνα μ.Χ. Μάλιστα κυρίαρχη φαίνεται η Στωική φιλοσοφία, που αποτελεί και είδος θρησκείας για την Ανατολή και τη Δύση, παράλληλη με τη νέα θρησκεία του Χριστιανισμού, που σε πολλά μοιάζουν «σαν τον κισσό με το πλατάνι».