Στόχος των κοινωνικών ιστοριών είναι να μοιραστούν πληροφορίες σχετικά με: το «πότε», το «που» λαμβάνει μια κατάσταση χώρα, «ποιος» εμπλέκεται, «που» συμβαίνει και «γιατί». (Marie Howley, Eileen Arnold 2005).Η εμπειρία μου στο χώρο της ειδικής αγωγής έδειξε ότι οι κοινωνικές ιστορίες λειτουργούν ως εκπαιδευτική-θεραπευτική μέθοδος για τη βελτίωση κοινωνικών δεξιοτήτων των ατόμων με αυτισμό με επιτυχία. Αποτελούν αναμφισβήτητα ένα ισχυρό εργαλείο που συνδράμει στη διαχείριση της αλλαγής, στην προετοιμασία του παιδιού σε νέα γεγονότα και εμπειρίες, στο να διδάξουν μία νέα δεξιότητα ή και μία θετική συμπεριφορά ακόμα και στο να επαινέσουμε ένα παιδί που τόσο το έχει ανάγκη.Μη ξεχνάμε ότι ο στόχος μιας κοινωνικής ιστορίας δεν είναι η αλλαγή της συμπεριφοράς αλλά η κατανόησή της. Δίνουμε τις πληροφορίες στο παιδί (όλα όσα οι περισσότεροι από εμάς θεωρούμε αυτονόητα) τις κατανοεί και στη συνέχεια τροποποιεί την συμπεριφορά του.Συμπερασματικά, οι κοινωνικές ιστορίες που θα δείτε στις σελίδες αυτού του βιβλίου προτείνουν λύσεις σε προβλήματα που δυσχεραίνουν τα παιδιά με αυτισμό, και διδάσκουν τον τρόπο για την επίλυσή τους. Είναι ένα σημαντικό εργαλείο για την εκπαίδευση των ατόμων αυτών σε θέματα εκπαίδευσης, κοινωνικών δεξιοτήτων και επικοινωνίας.Σκοπός του βιβλίου είναι να βοηθήσει επαγγελματίες της ειδικής αγωγής αλλά και γονείς να διαχειριστούν τις δυσκολίες των παιδιών με ΔΑΦ αλλά και με άλλες επικοινωνιακές δυσκολίες να κατανοήσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τον κόσμο μας. Για τους λόγους που προανέφερα το νόημα των προτάσεων που αποτελούν τις κοινωνικές ιστορίες οπτικοποιήθηκε μερικώς. Συνειδητά χρησιμοποίησα στον τίτλο κάθε ιστορίας κεφαλαία γράμματα μεγάλου μεγέθους ως υπενθύμιση του παιδιού για την ιστορία που διαβάζεται κάθε φορά. Η δομή των ιστοριών ακολούθησε τις οδηγίες συγγραφής της Carol Gray (Gray, 1992) και σύμφωνα με τις υποδείξεις της Catherine Faherty, η οποία με πιστοποίησε ως συγγραφέα κοινωνικών ιστοριών.