Μόλις το έτος 1968 (α.ν 44/1967) οι ειδικές διαδικασίες, που μέχρι τότε ήταν εγκατεσπαρμένες σε πολυάριθμα νομοθετήματα, εντάχθηκαν οργανικά στον νέο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας και στεγάστηκαν σε ενιαίο κείμενο με εννέα υποδιαιρέσεις. Ήταν η πρώτη επιτυχημένη ενοποίηση ποικίλων και διάσπαρτων διατάξεων. Έκτοτε και μέχρι την ισχύ του ν. 4335/2015 η θέση τους στο "ΒΙΒΛΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ" του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας δεν άλλαξε. Αναλλοίωτη έμεινε όλα αυτά τα χρόνια και η δομή τους με την πρόβλεψη αφενός μεν της αρχικής διάταξης του άρθρου 591 ΚΠολΔ, αφετέρου δε ξεχωριστών ρυθμίσεων για κάθε ειδικότερη διαδικασία. Η αλματώδης εξέλιξη της κοινωνίας σε διάφορους τομείς της τεχνολογίας, της κοινωνικής και οικονομικής ζωής της χώρας γέννησε στο πέρασμα των χρόνων ανάγκες, οι οποίες οδήγησαν στην πρόβλεψη νέων ειδικών διαδικασιών, καθώς και στην επέκταση σε περισσότερες κατηγορίες διαφορών όσων διαδικασιών ίσχυαν τότε, ώστε το δικονομικό δίκαιο να ανταποκριθεί στις ταχείες και αποτελεσματικές λύσεις που οι ανάγκες αυτές αποζητούσαν.