Το παρόν έργο έχει ως αντικείμενο τα εγκλήματα φοροδιαφυγής και ειδικότερα τη φοροδιαφυγή στο εισόδημα, στο ΦΠΑ και στα φορολογικά στοιχεία. Έχει γίνει γενικότερα αποδεκτό ότι η σκλήρυνση της ποινικής καταστολής καταρχήν δεν αυξάνει αποτελεσματικά τα φορολογικά έσοδα, που αλλιώς υποτίθεται ότι θα διέφευγαν, αλλά συχνά διευρύνοντας την αντίστοιχη ύλη, δημιουργεί νέους οικονομικούς εγκληματίες, οι οποίοι, υπό διαφορετικές συγκυρίες, δεν θα τύχαινε ποτέ να είναι δράστες αξιόποινης πράξης. Μια τέτοια διεύρυνση της ποινικής ύλης μπορεί να αυξάνει τελικά πλασματικά τα έσοδα του κράτους (με τη βεβαίωση και όχι με την είσπραξη χρεών) εξαιτίας της δημιουργίας νέων εγκληματιών, όχι όμως διότι αποτελεσματικά δήθεν αντιμετωπίζονται τα μέχρι εκείνη τη στιγμή ελλείμματα, αυτό δε ως σύλληψη είναι διπλά προβληματικό: και τον κοινωνικό ιστό διαρρηγνύει, επιτείνοντας τις συγκρούσεις και υποβιβάζοντας τον πολίτη σε μέσο προς σκοπό, αλλά και παθογένεια εκφράζει, αφού η ποινική δίωξη καλείται να αναπληρώσει το έλλειμμα διοικητικής οργάνωσης στο πεδίο είσπραξης των δημοσίων εσόδων.