Από τα «πρακτικά», αυτής της πρώτης Συνέλευσης των κηφήνων, ο αναγνώστης παρατηρεί ότι το εργατικό υποκείμενο, γύρω από τον έλεγχο και τη χειραγώγηση του οποίου, θεσμοθετούν οι κυβερνώντες κηφήνες, απουσιάζει παντελώς από τα κέντρα λήψης αποφάσεων. Ως εκ τούτου, βγάζει το συμπέρασμα ότι η «εκ των άνω» αφήγηση της Ιστορίας αντανακλά τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης των κηφήνων, οι οποίοι, μέσω των ιδεολογικών μηχανισμών του κράτους, διαμορφώνουν τη συνείδηση της εργατικής τάξης των μελισσών με τέτοιο τρόπο, ώστε τα μέλη της να θεωρούν πώς είναι φυσική (αναγκαιότητα «να υποτάσσονται στους κυβερνήτες και να μοχθούν για την καλή τους συντήρηση».