Η Συνεκπαίδευση είναι μία νεωτερική ιδέα που συνιστά πυλώνα συνύπαρξης σε ανοικτές σχολικές κοινότητες αναγνωρίζοντας τις ιδιαιτερότητες διαφορετικών μαθητικών ομάδων; Είναι μία διδακτική πρακτική που αναλαμβάνει να απαλείψει συντηρητικές παραδόσεις και εδραιωμένες διακρίσεις; Είναι μία εναλλακτική προσέγγιση που δημιουργεί αλληλεπιδραστικές συνθήκες και μέσα από αυτές καλλιεργεί θετικές στάσεις και αντιλήψεις απέναντι στις διαφορετικές ανάγκες; Είναι ένα γνωστικό αντικείμενο που περιχαρακώνεται σταθερά και απαράβατα στην αποκλειστική δικαιοδοσία μιας επιστημονικής νομοτέλειας ή ένα παιδαγωγικό εγχείρημα που προϋποθέτει μακροχρόνιες πειθαρχημένες δράσεις; Είναι μία υπόθεση που εμπίπτει στην αρμοδιότητα ορισμένων ατόμων και φορέων ή εμπορεύεται από πολλές πλευρές και διαστάσεις κεντρίζοντας την ψυχοκοινωνική λειτουργία ενός ολόκληρου συστήματος; Και το Βραχυχρόνιο Πρόγραμμα Παρέμβασης; Έχει την έννοια μιας πρόσκλησης που η πραγμάτωσή της οριοθετείται από τη διακριτική ευχέρεια του παραλήπτη ή της πρόκλησης για γενναίες πρωτοβουλίες που εμφορούνται από τις αρχές της ανθρωπιστικής παιδείας για ατομική καθολική μόρφωση, συλλογικότητα και κοινωνική υπευθυνότητα; Είναι ένα μέσο διδασκαλίας που συνεργεί στο να αναπτύξουν οι εκπαιδευτικοί μία ευρύτερη αντίληψη για το πώς χαρτογραφούν οι διαφορετικές ικανότητες τις διαδρομές της γνώσης; Είναι ένας τρόπος διδασκαλίας που προσπερνά τη μηχανιστική αποστήθιση και προσφέρει κίνητρα και ευκαιρίες για συνδυαστική, δημιουργική και συλλογιστική μάθηση; Ή περνά τα τείχη του σχολείου και της οικογένειας χρίζοντας γέφυρες αγαστής συνεργασίας; [...] (Από τον πρόλογο της έκδοσης)