Ο συντάκτης αυτού εδώ του κειμένου προσπάθησε να απαντήσει υπό μορφή "δείγματος" σε μια σειρά αυθαίρετα ερωτήματα: Μήπως το "εντός" της Λατινικής Αμερικής που αποδίδει ο Εδουάρδο Γκαλεάνο έχει παρόμοια "εντός" σε άλλους τόπους; Μήπως ο Εδουάρδο Γκαλεάνο θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει και άλλους τόπους προς "επέκταση", ας πούμε, του έργου του; Τα λεγόμενα, λοιπόν, του Γκαλεάνο στάθηκαν μια αφορμή· ο συντάκτης τα έβαλε στη δική του σειρά, τα συνέδεσε με άλλα γραπτά, με άλλες αφηγήσεις και βιβλιογραφίες, δηλαδή με τις δικές του "μνήμες" και άλλων· τις μνήμες αυτές τις τοποθέτησε, ως σημειώσεις και ως παρενθέσεις, με αρκετή δόση σοβαρότητας όσο και χιούμορ, σαν μια σκορδομυτιά προς τον συγγραφέα, και με την προσδοκία να ενισχύσει την επιθυμία του αναγνώστη του παρόντος κειμένου να δει και να ακούσει το έργο του Λατινοαμερικάνου συγγραφέα, που συμβαίνει να είναι διαθέσιμο στη γλώσσα μας.