Η συγγραφή κάθε ιστορικού μυθιστορήματος προϋποθέτει εκτενή ερευνά στη ζωή του παρουσιαζόμενου προσώπου και ο Θοδωρής Τρυφέρης έχει δώσει τον καλύτερο εαυτό του. Έμπειρος από το προηγούμενο ιστορικό του μυθιστόρημα, για τη ζωή του Θησέα, περιλαμβάνει μέσα στη μυθιστορηματική περιγραφή του λεπτομέρειες από τη ζωή τού Διογένη, από τη ζωή στην Αρχαία Ελλάδα, αλλά και όλα τα ιστορικά γεγονότα που συνέβησαν κατά τη διάρκεια της ζωής τού πρωταγωνιστή, όπως αναφέρονται από τους αρχαίους συγγραφείς. Τα γεγονότα ενσωματώνονται αριστοτεχνικά στη διήγηση και προκύπτουν αβίαστα από τη ροή της ιστορίας, ως τα πιο φυσικά πράγματα. Άλλωστε έζησε σε μια περίοδο πολύ γόνιμη όχι μόνο από την άποψη των πολεμικών συρράξεων, αλλά και ως προς την άνθιση της φιλοσοφίας. Ήταν σύγχρονος του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη, του Αίσωπου, του Δημόκριτου και άλλων διάσημων αρχαίων φιλοσόφων. Παρά το γεγονός ότι όλοι γνωρίζουν τον Διογένη τον Κυνικό, και όλοι θυμούνται την εικόνα του να ψάχνει ρακένδυτος μέσα στην αγορά, μέρα μεσημέρι και με αναμμένο φανάρι, έναν "Άνθρωπο", ή να λέει με αυθάδεια στον Αλέξανδρο "μη μου στερείς αυτό που δεν μπορείς να μου δώσεις", όταν αυτός στάθηκε μπροστά του και του έκρυψε τον ήλιο, λίγοι γνωρίζουν τον βίο του, ο οποίος είναι γεμάτος φιλοσοφημένα ανέκδοτα και πετυχημένες ατάκες, περιγράφοντας με λίγες λέξεις τις πράξεις και τα συναισθήματα των ανθρώπων, εκείνων που προσπαθούν να κρύψουν πίσω από τη βιτρίνα της "ευπρέπειας".