Το έργο αποτελεί μια πολύ σημαντική προσπάθεια ερμηνείας της νομοθεσίας για τους αγροτικούς συνεταιρισμούς. Η αναφορά στον Ν 2810/2000 παρέχει στον συγγραφέα τα εργαλεία ανάλυσης ενός θεσμικού νόμου, τις διατάξεις του οποίου διατρέχουν οι αρχές και οι αξίες του συνεργατισμού, πάνω στις οποίες και οικοδομείται. Ο συγγραφέας προβαίνει εισαγωγικά σε μια επαρκή εξέταση των εννοιών των διεθνών συνεταιριστικών αρχών και αξιών, τις οποίες εγκλείει ο συνεταιριστικός θεσμός, όχι μόνον ως νομικό μόρφωμα, αλλά και ως οικονομική μονάδα και κοινωνική δημιουργία. Η κατανόηση της έννοιας και λειτουργίας του θεσμού αποτελεί κυρίαρχο στοιχείο στην ερμηνεία και εφαρμογή του Συνεταιριστικού Δικαίου, απαραίτητο τόσο για τους μελετητές όσο και για τους εφαρμοστές του δικαίου. Παρατίθεται επίσης και αναλύεται και ο πρόσφατος νόμος για τους αγροτικούς συνεταιρισμούς (Ν 4015/2011).
Ειδικότερα μετά το εισαγωγικό μέρος (Κεφ. 1), το έργο επιμερίζεται σε δώδεκα (12) περαιτέρω επί μέρους κεφάλαια ως εξής: στο Κεφ. 2 αναλύονται τα σχετικά με την έννοια και τη φύση του συνεταιρισμού, τις συνεταιριστικές αξίες και αρχές και τους συνεταιρισμούς κατά το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στο Κεφ. 3 αποδίδονται τα γενικά στοιχεία των συνεταιρισμών: ορισμός, νομική προσωπικότητα, νομική βάση, αρχές, ευθύνη και κίνητρα, ενώ στο Κεφ. 4 εξετάζονται τα σχετικά με τη συνεργασία μεταξύ συνεταιρισμών. Ακολουθεί το Κεφ. 5, όπου αναλύονται οι έννοιες της σύστασης και συγχώνευσης των συνεταιρισμών και ειδικότερα, η σύσταση ex novo, η συγχώνευση κατ` άρθ. 21 και κατά τον Ν 4015/2011, η σχετική διαδικασία και οι συνέπειες, η συγχώνευση πρωτοβάθμιων συνεταιρισμών, η μετατροπή με συγχώνευση, οι ενώσεις (ΚΕΣΕ, ΚΑΣΟ) και συνεταιριστικές εταιρείες και τα όργανα συγχωνευομένων ή μετατρεπομένων συνεταιρισμών. Στο Κεφ. 6 εξετάζεται το ζήτημα της κρατικής εποπτείας και του Μητρώου των συνεταιρισμών και στο Κεφ. 7 τα σχετικά με το περιεχόμενο και τις διατυπώσεις δημοσιότητας του καταστατικού του συνεταιρισμού.
Εν σ