Πρόκειται για ένα έργο που ασχολείται συστηματικά με το συνολικό δίκαιο των δημοσίων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, το οποίο έχει υποστεί μεγάλες αλλαγές τα τελευταία χρόνια και ιδίως πρόσφατα, τόσο σε επίπεδο νομοθεσίας (ενωσιακής και εθνικής) όσο και νομολογιακής επεξεργασίας από το ΔΕΕ και τα εθνικά δικαστήρια.

Το έργο καλύπτει αφενός το ουσιαστικό δίκαιο των δημοσίων συμβάσεων (ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ), και αφετέρου το δικονομικό δίκαιο των δημοσίων συμβάσεων (ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ), ενώ περιλαμβάνει και ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ με  αναφορά στις πρόσφατες εξελίξεις της νομοθεσίας των δημοσίων συμβάσεων που συντελούνται ειδικότερα με τις νέες Οδηγίες για τις δημόσιες συμβάσεις και συγκεκριμένα την 2014/23/ΕΕ (παραχωρήσεις έργων και υπηρεσιών), 2014/24/ΕΕ (κλασική οδηγία) και 2014/25/ΕΕ (επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας), και το ν.4281/2014.

Η έρευνα των σχετικών ζητημάτων (ανάθεσης, εκτέλεσης κλπ. των δημοσίων συμβάσεων) γίνεται με βάση το ισχύον δίκαιο (οδηγίες 2014/18/ΕΚ, 2014/17/ΕΚ, π.δ 60/2007 και 59/2007, Κ.Δ.Ε., Κώδικα Προμηθειών κ.α.), και συνοδεύεται με εκτενείς παραπομπές στην ελληνική και αλλοδαπή θεωρία και την πλέον πρόσφατη νομολογία των ενωσιακών και εθνικών δικαστηρίων, ενώ παρατίθενται κατά περίπτωση και οι θέσεις (διοικητική νομολογία, Κατευθυντήριες οδηγίες κλπ.) της νεοσύστατης Ενιαίας Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων (Ε.Α.Α.ΔΗ.ΣΥ.). Συγχρόνως, γίνεται αναφορά των νέων ρυθμίσεων του ενωσιακού (κυρίως των νέων Οδηγιών, που πρέπει να ενσωματωθούν στην ελληνική έννομη τάξη μέχρι 18-4-2016) και του εθνικού δικαίου (που ισχύουν ως επί το πλείστον από 1-3-2015). Το τελευταίο πραγματοποιείται είτε με πλήρη μνεία του περιεχομένου των σχετικών διατάξεων, είτε με παραπομπή στα οικεία άρθρα των εν λόγω νομοθετημάτων.

Στο ΠΡΩΤΟ ΜΕΡΟΣ  εξετάζονται η έννοια και οι μορφές δημοσίων συμβάσεων, τα όρια της συμβατικής δραστηριότητ