Βασικό χαρακτηριστικό του σχολείου αποτελεί η διδασκαλία, η οποία, για να είναι αποτελεσματική, πρέπει να διέπεται από τα βασικά στοιχεία τα οποία προσδιορίζουν μια επιστημονική εργασία και παράλληλα από το προσωπικό στοιχείο του φορέα, που, για το μάθημα των Θρησκευτικών, είναι ο δάσκαλος ή ο θεολόγος καθηγητής.
Ο δάσκαλος στη Βασική εκπαίδευση, ο θεολόγος καθηγητής στη Μέση εκπαίδευση και ο κατηχητής στο χώρο της ενοριακής εκκλησιαστικής κατήχησης για να ανταποκριθούν σωστά στο έργο τους, έχουν ανάγκη από ένα βασικό διδακτικό προβληματισμό. Η επίμονη παλιότερα άποψη πως ο δάσκαλος ή ο καθηγητής χρειάζεται μόνο την καλή γνώση του γνωστικού αντικειμένου για να έχει μια αποτελεσματική διδασκαλία, δεν ευσταθεί.
Η σε βάθος ψυχοπαιδαγωγική και διδακτική κατάρτιση του δασκάλου και του καθηγητή θα τους βοηθήσει να απαντήσουν στα βασικά ερωτήματα, όπως: γιατί είναι σκόπιμο να διδαχτεί στους μαθητές η συγκεκριμένη διδακτική ενότητα, τι περιεχόμενο προτίθενται να επεξεργαστούν με τους μαθητές και πώς θα υλοποιηθεί αυτό. Παράλληλα θα τους ευαισθητοποιήσει να δημιουργήσουν στην τάξη ή στην κατηχητική σύναξη το κατάλληλο διδακτικό κλίμα, να είναι σε θέση να ερμηνεύσουν τα διάφορα διδακτικά φαινόμενα και να εφαρμόσουν την ανάλογη γενικότερη διδακτική στρατηγική τους.
Στον παραπάνω προβληματισμό του δασκάλου, του θεολόγου καθηγητή για τη διδασκαλία του μαθήματος των θρησκευτικών, αλλά και του κατηχητή, είναι δυνατό να συμβάλλει η `Διδακτική των Θρησκευτικών στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια εκπαίδευση`. Αποτελεί βασικής σημασίας η ευαισθητοποίηση και η βίωση της ευθύνης από τους διδάσκοντες ως προς την εξεύρεση των παραγόντων εκείνων που είτε συμβάλλουν θετικά στο έργο της μάθησης, είτε το παρεμποδίζουν.
Το παρόν σύγγραμμα αποτελεί την τρίτη έκδοση παλαιοτέρων σχετικών συγγραμμάτων. Η δεύτερη κυκλοφόρησε με τον τίτλο: `Διδακτική των Θρησκευτικών`, ενώ η πρώτη με τον τίτλο: `Προβλήματα Ειδικής Διδακτικής του Θρησκευτικού μαθήματος`.
Η έκδοση αυτή παρουσιάζε