Το να γράφει κανείς τον πρόλογο ενός βιβλίου αμέσως μόλις αυτό έχει ολοκληρωθεί, είναι σαν να ξαναπαίρνει, στο τέλος ενός ταξιδιού, το δρόμο του γυρισμού. Μπορεί απρόσκοπτα να αναστοχασθεί και να προσπαθήσει να προσδιορίσει το τι ακριβώς έγινε. Όσο διαρκεί το γράψιμο οδηγείται πότε προς την μία, πότε προς την άλλη κατεύθυνση, χωρίς πολλές φορές να μπορεί να διακρίνει ούτε την πορεία ούτε και το πότε ακριβώς πρέπει να σταματήσει και που τελικά είναι το καλύτερο να καταλήξει. Η σκέψη να γράψω σχετικά με τη διαχείριση των έργων Πληροφορικής ήρθε για πρώτη φορά εδώ και πολλά χρόνια, όταν συμμετείχα σε μια ομάδα επιστημόνων που είχε την ευθύνη της ανάπτυξης ενός αυτοματοποιημένου Πληροφοριακού Συστήματος, μεγάλης σπουδαιότητας για έναν δημόσιο φορέα της χώρας μας. Το έργο απέτυχε εξαιτίας λανθασμένων χειρισμών της Διεύθυνσης του έργου. Με αφορμή το γεγονός ότι οι αστοχίες στην ανάπτυξη των Πληροφοριακών Συστημάτων στη χώρα μας, εξαιτίας προβληματικής διαχείρισης, είναι ο κανόνας κι όχι η εξαίρεση, πριν από μερικά χρόνια, κυκλοφόρησε το βιβλίο μου «Διοικητικός Προγραμματισμός Έργων Πληροφορικής», βιβλίο το οποίο έχει ήδη εξαντληθεί. Η απαίτηση να υπάρξει ένα νέο βιβλίο, πληρέστερο από το πρώτο, ήταν έντονη για δύο κυρίως λόγους: Πρώτον, γιατί το πρόβλημα των αστοχιών στα έργα Πληροφορικής εξαιτίας της πλημμελούς διαχείρισης εξακολουθεί να είναι ο κανόνας κι όχι η εξαίρεση. Δεύτερον, έντονη είναι η εκπαιδευτική ανάγκη να έχουν οι φοιτητές των Τμημάτων των Ανώτατων Εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ένα βοήθημα για την παρακολούθηση σχετικών μαθημάτων.