Μέσα από το DSM-IV-TR διέρχεται ο κορμός της ψυχιατρικής ορολογίας και, συνεπώς, οι κίνδυνοι στην απόδοση της μετάφρασης είναι πολλοί. Το DSM-IV-TR δεν αποτελεί επιστημονικό σύγγραμμα. Η αξιοπιστία και η χρηστικότητά του καθορίζονται σε μεγάλο βαθμό από την οικονομία του κειμένου και την ακρίβεια της διατύπωσης, πολλές φορές μάλιστα με έναν τρόπο επιγραμματικό, σχεδόν τηλεγραφικό. Βασικό μέλημα του μεταφραστή ήταν η πιστή μεταφορά αυτού του ύφους και στο ελληνικό κείμενο, χωρίς όμως να μειώνεται η δυνατότητα της κατανόησης. Ένας άλλος κίνδυνος σχετίζεται με την τάση του μεταφραστή να διορθώσει όλα τα κληρονομημένα κακώς κείμενα της ελληνικής ψυχιατρικής ορολογίας. Επιλέχθηκε η μέση οδός της διόρθωσης μερικών κραυγαλέων λαθών της κρατούσας ελληνικής ψυχιατρικής γλώσσας, ενώ καταβλήθηκε προσπάθεια να υπάρχει συνέπεια στις μεταφραστικές επιλογές, αποφεύγοντας όσο ήταν δυνατόν πολλαπλές αποδόσεις του ίδιου όρου.
Τέλος, θεωρώ ότι είναι σημαντικό να τονισθεί για μία ακόμη φορά η αναγκαιότητα της συνολικής επανεξέτασης και αντιμετώπισης των προβλημάτων της ελληνικής ψυχιατρικής γλώσσας από τους φορείς της ελληνικής ψυχιατρικής, μέσα από διαδικασίες ευρείας και ουσιαστικής συμμετοχής των επαγγελματιών του χώρου μας.

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]