Το βιβλίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά πριν από 45 χρόνια με τίτλο «Διαφορική Διάγνωσις επί τη Βάσει των Κυρίων Κλινικών εκδηλώσεων». Ο αρχικός αυτός τίτλος, που για λόγους συντομίας δεν διατηρήθηκε πλήρης στις επόμενες εκδόσεις, αποδίδει επακριβώς την ιδέα που οδήγησε στην απόφαση για τη συγγραφή του βιβλίου: οι κλινικές εκδηλώσεις είναι οι ψηφίδες που πρέπει να τοποθετηθούν στη σωστή της θέση της η κάθε μια για να σχηματιστεί η συνολική εικόνα που θα αναδείξει τη διάγνωση. Ακολούθησαν τρεις ακόμα εκδόσεις, ενώ από το 1981 η Διαφορική Διάγνωση διανέμεται ως διδακτικό σύγγραμμα στους φοιτητές της Ιατρικής. Η πέμπτη έκδοση κυκλοφορεί σήμερα εννέα χρόνια μετά την τέταρτη. Ο λόγος πίσω από την απόφαση για τη νέα έκδοση ήταν ο ίδιος όπως για κάθε μια από τις προηγούμενες εκδόσεις. Όπως σημείωνα στον πρόλογο της δεύτερης έκδοσης (1985), κάθε νέα έκδοση «έρχεται ... να εκπληρώσει την υποχρέωση εκσυγχρονισμού της ύλης που κάθε συγγραφέας επιστημονικού συγγράμματος έχει απέναντι στο αναγνωστικό του κοινό» -ιδίως όταν αυτό αποτελείται, στη μεγάλη του πλειονότητα, από φοιτητές. Είναι γνωστό το πόσο γρήγορα μεταβάλλεται η επιστημονική γνώση. Θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει -ή ισχύει σε περιορισμένο μόνο βαθμό- όταν αναφερόμαστε στον τομέα της διαφορικής διάγνωσης. Κι όμως, ανατρέχοντας στις σελίδες της νέας έκδοσης ο αναγνώστης θα διαπιστώσει ότι μια τέτοια υπόθεση μπορεί εύκολα να απορριφθεί. Χαρακτηριστικές ενδείξεις αποτελούν οι συχνές αναθεωρήσεις της ονοματολογίας και της ταξινόμησης πολλών παθολογικών καταστάσεων και τα νεώτερα διαγνωστικά μέσα που έρχονται κάθε τόσο στο προσκήνιο. Στην νέα έκδοση, όπως και στην προηγούμενη, υιοθετήθηκε η αρχή της Ιατρικής που βασίζεται σε Ενδείξεις (Evidence Based Medicine) ως η βάση της διαγνωστικής διαδικασίας. Έτσι, σε αντίθεση με τα παλιά φοιτητικά συγγράμματα που αναφέρονταν γενικόλογα σε «σπάνιες», «συχνές» ή «ασυνήθεις» κλινικές εκδηλώσεις, στο κείμενο της τέταρτης και κατ' εξοχήν της παρούσης έκδοσης, παρ