Το ελληνόφωνο αναγνωστικό κοινό γνώρισε τον Αλμπέρτο Προυνέτι ως λογοτέχνη. Με το Δεν είναι γεύμα σε δεξίωση, ο Προυνέτι μας ξανασυστήνεται· όχι ως λογοτέχνης, αλλά ως αναγνώστης και θεωρητικός της ίδιας της λογοτεχνίας της οποίας αποτελεί κομμάτι, τόσο ως κοινωνικό υποκείμενο όσο και ως συγγραφέας: της working class λογοτεχνίας.