«ΘΑ ΉΘΕΛΑ ΣΤΟ ΤΈΛΟΣ ΝΑ ΜΕ ΘΥΜΆΣΤΕ ΣΑΝ ΈΝΑΝ ΆΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΑΙΜΟΡΡΑΓΕΊ ΜΠΡΟΣΤΆ ΣΕ ΓΕΓΟΝΌΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΊ ΝΑ ΕΠΗΡΕΆΣΕΙ, ΠΟΥ ΚΛΑΊΕΙ ΓΙΑ ΙΚΑΝΌΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΑΧΡΗΣΤΕΎΟΝΤΑΙ, ΠΟΥ ΘΥΜΏΝΕΙ ΔΙΚΑΊΩΣ ή ΑΔΊΚΩΣ ΜΠΡΟΣΤΆ ΣΕ ΈΝΑΝ ΚΌΣΜΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΑΤΑΝΟΕΊ ΚΑΙ ΜΕ ΈΝΑΝ ΘΕΌ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΊΖΕΙ, ΓΙΑΤΊ ΠΟΤΈ ΔΕΝ ΈΤΥΧΕ ΝΑ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΤΉΣΕΙ. ΘΈΛΩ ΝΑ ΜΕ ΘΥΜΆΣΤΕ ΣΑΝ ΈΝΑΝ ΆΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΠΡΟΣΓΕΙΏΘΗΚΕ ΣΕ ΛΆΘΟΣ ΜΈΡΟΣ ή ΣΕ ΛΆΘΟΣ ΧΡΌΝΟ».