Τυχερός τόπος η Νάξος που της δόθηκε να έχει παιδί της άνθρωπο της πνευματικής και αγωνιστικής εμβέλειας και ποιότητας του Γιώργου Ανωμερίτη. Αλλά παράλληλα, αληθινά ευνοημένος από τη μοίρα είναι και ο άνθρωπος αυτός, που του προσφέρθηκε το πολυτιμότατο δώρο να έχει ιδιαίτερη Πατρίδα του έναν από τους γενέθλιους τόπους του Ελληνοχριστιανικού πολιτισμού, συγκεκριμένα το κυκλαδονήσι της Νάξου.Στην Πατρίδα αυτή ο Γιώργος Ανωμερίτης προσφέρει με το βιβλίο του "Βυζαντινό Πάρκο Τραγαίας Νάξου", μια πολύτιμη υπηρεσία, αναδεικνύοντας αυτόν ακριβώς τον πολιτιστικό της χαρακτήρα.Το βιβλίο αυτό στηρίζεται σ' ένα μεγάλο πλούτο ιστορικών, αρχιτεκτονικών, εικονογραφικών και γενικότερα πολιτιστικών γνώσεων, που κυριολεκτικά συναρπάζουν τον αναγνώστη. Έτσι, η συγγραφή του συνιστά ένα σπάνιας πολιτιστικής ποιότητας και εθνικής αξίας πνευματικό έργο.Ένα έργο που αναδεικνύει πόσο άμεσα είναι οι εκκλησίες μας ιστορικά, πνευματικά και ψυχικά δεμένες με τους γενέθλιους τόπους μας, τις ιδιαίτερες πατρίδες μας, τα χωριά μας, πόσο συχνά η εκκλησία είναι κτισμένη πάνω σε ίχνη αρχαίου ναού ή δίπλα στην πολύτιμη πηγή του νερού και πως κατά κανόνα είναι το κεντρικό σημείο, όπου κτυπά η καρδιά του χωριού.Έτσι, το βιβλίο τούτο, είναι αληθινά καθοδηγητικό και μας δείχνει με πόσο σεβασμό πρέπει να αντιμετωπίζουμε τα βυζαντινά έργα, που διασώζονται έως τις μέρες μας και πώς να τα αξιοποιούμε πολιτιστικά. [...](από τις εισαγωγικές παρατηρήσεις του Γεωργίου - Αλέξανδρου Μαγκάκη)