Απ` όσο μπορώ τουλάχιστον να θυμηθώ, ετούτα τα διηγήματα γράφτηκαν μεταξύ 1958 και 1964. Τα τέσσερα τα έγραψα όταν πήγαινα στο κολέγιο -το πέμπτο, η `Μυστική Ενολοκλήρωση` (1964), περισσότερο θυμίζει προσπάθεια περιπλανώμενου ταξιδιώτη παρά μαθητευόμενου συγγραφέα. Ίσως ήδη να γνωρίζετε τι πλήγμα μπορεί να υποστεί ο εγωισμός του ανθρώπου όταν αναγκάζεσαι να διαβάσεις κάτι που έγραψες πριν από 20 χρόνια, έστω κι αν πρόκειται για ακυρωμένες επιταγές. Η πρώτη μου αντίδραση διαβάζοντας ετούτα τα διηγήματα ήταν ένα `ω Θεέ μου` σε συνδυασμό με κάποιες σωματικές αντιδράσεις, στις οποίες θα ήταν καλύτερα να μην σταθούμε. Σαν δεύτερη σκέψη, μου ήρθε να τα πιάσω να τα ξαναγράψω απ` την αρχή και να τα κάνω αγνώριστα. Οι δυο αυτές παρορμήσεις έδωσαν τελικά τη θέση τους σε μια από κείνες τις γνωστές εκλάμψεις ψυχικής γαλήνης του μεσόκοπου ανθρώπου, κι έτσι τώρα πια προσποιούμαι πως έχω τάχα καταφέρει ν` αντιμετωπίζω με καθάριο νου τον άβγαλτο συγγραφέα εκείνης της παλιάς εποχής. [...]

[Απόσπασμα από κείμενο παρουσίασης εκδότη ή έκδοσης]