Κάποιοι θα θεωρήσουν αυτό το κείμενο απολογία. Κάποιοι θα το αφήσουν οργισμένοι. Κάποιοι θα το απαγορεύσουν ή θα το λατρέψουν από διαστροφή. Όσοι το μισήσουν, θα το κάνουν από αφέλεια. Είμαι υπερήφανος για τη ζωή μου, επειδή την έφτασα στα άκρα. Έχω κερδίσει πανάξια την ελευθερία μου, είμαι όμως και θύμα της. Για να την κερδίσω, τη στέρησα από άλλους. Έδωσα στη ζωή μου έναν σκοπό, ενώ έπρεπε να την αφήσω στην ησυχία της! Ο δεσμοφύλακας έκλεισε τα φώτα. Ο Κώστας Ιωάννου, ο πατέρας Γεώργιος, ο εφημέριος, ο Ιάκωβος Μαύρος, ο Βλαδίμηρος Ρίτσος, ο πατέρας μου, ο πρώην πιτσαδόρος, ο Γιάννης Παπαϊωάννου και η οικογένειά μου, όλοι αυτοί που σκότωσα κι εγώ. Ή εγώ και όλοι αυτοί; Δεν θα καταλάβετε ποτέ. Έτσι κι αλλιώς, δεν θα καταλάβω ποτέ ούτε κι εγώ. Ένα αστυνομικό, υπαρξιακό, σατιρικό μυθιστόρημα που σε ταξιδεύει στην ανία και μια χαριτωμένη παράνοια. (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)