Τα αδιάβαστα σήματα Μορς

Τικ - Τακ

Κι αν θέλαμε πολύ να ταξιδέψουμε

χαθήκαμε σε δισταγμούς

οργανωμένες λεπτομέρειες και προδιαγραφές

προκαταλήψεις κι αριθμούς

πληγές κι αναβολές.

Σακίδιο μας προσπέρασε

του θαύματος η πλάτη

και στο κρεβάτι να λιμνάζει άδεια βαλίτσα

το στόμα της ορθάνοιχτη απορία

στο μέσα της τικ- τακ.

Βόμβα ποτέ δεν έσκασε μα γίναμε κομμάτια.

Τέταρτη ποιητική συλλογή του Δημήτρη (βλ. «Όνομα και χάρη», σελ. 73: Στη συνέλευση υπήρξε λακωνικός:/ Σας παρακαλώ σύντροφοι/ μη με προσφωνείτε Μήτσο./ Θέλω να ρέει καθαρά δίπλα στο ρο/ κάθε μου ήττα) Βέλλα μέσω της οποίας (συλλογής) συνεχίζεται ο διάλογος με τους στίχους-συρμούς που «Κινούνται με μηχανές εσωτερικής καύσης/ Κυλούν αθόρυβα σε δαιδαλώδεις ράγες/ σε σήραγγες, σε πόλεων τις ερήμους». Με τις τέσσερις ποιητικές ενότητες περιγράφονται (α) οι ποιητικές ταλαντώσεις, (β) η πάχνη της γραφής: Λέξη με τη λέξη το παλεύω/ για την ανεμόσκαλα («Κομπορρημοσύνη», σελ. 19), (γ) τα σκιρτήματα που ηχούν ως μακρινές αναπάντητες κλήσεις αγγέλων και (δ) η ηχώ των λόγων της ποίησης: «Παραπαίεις/ στον ορίζοντα των γεγονότων/ παραπλεύρως μιας μελανής σιωπής» («Παραπλεύρως», σελ. 10).

Μια ζωντανή γραφή με έκδηλο τον συμβολικό της τόνο (βλ. ενδεικτικά «Ιατροδικαστές», «Το τραύμα», «Η εμμονή της μνήμης» –ωραίος ο παραλληλισμός των φελλών εν γένει με τη ζύμωσ