ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΣΤΡΙΑΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

H χώρα των καλλίγραμμων, βαθύσκιων βουνών και των γαλάζιων πο-
ταμών, των περισσότερων κορυφαίων μουσουργών της κεντρικής Ευρώ-
πης, δεν θα μπορούσε και στα Γράμματα να μείνει πίσω. Είναι γνωστό πως
τα πρώτα δείγματα λογοτεχνίας στην όμορφη αυτή χώρα τα συναντάμε ήδη
στις αρχές του 11ου αιώνα στις ορεινές περιοχές των Άλπεων, που στην
πλειονότητά τους πρόκειται για κείμενα εκκλησιαστικού περιεχομένου, που
ως φαίνεται είναι υποδειγματική επεξεργασία κειμένων της Παλαιάς Δια-
θήκης, επιλεγμένα και καταγεγραμμένα από κάποιους μοναχούς στην περι-
οχή της Καρινθίας περί το τέλος του ενδέκατου αιώνα. Κάπου έναν αιώνα
αργότερα θα φανούν τα πρώτα στοιχεία μιας λαϊκής ποίησης που υμνεί η-
ρωικά κατορθώματα ιπποτών κι ευγενών γενικώς κι εκεί παρατηρούμε μια
αλλαγή στον τρόπο και το ύφος γραφής, μια στροφή στα ανθρώπινα συναι-
σθήματα και στις αισθαντικές ευαισθησίες τους. Το γεγονός αυτό λαμβάνει
χώρα γύρω από τον κόσμο των ευγενών, κυρίως όμως στις αυτοκρατορικές
αυλές και ειδικά σε εκείνες της Βιέννης. Εδώ σημαίνοντα ρόλο διαμορφώ-
νει με τα πολλά λαϊκά τραγούδια του, μάλιστα για γυναικείες φωνές, ο ιπ-
πότης Der von Kürenberg (1160;) - με αυτό το όνομα παρουσιάζονται πε-
ρισσότερα πρόσωπα σε γερμανόφωνες περιοχές - ενώ την ίδια εποχή εμφα-
νίζεται ένα άλλο πρόσωπο, ο Dietmar von Eist (1145-1170) από την πε-
ριοχή της Άνω Αυστρίας ως βασικός εκπρόσωπος των Minnensänger (Ε-
ρωτικών τραγουδοποιών). Την ίδια εποχή ο Reiner von Zweiter (1200-
1252) από την Άνω Ρηνανία συναντάει τον τιρολέζο Walther von der Vogelweide
(1230;) και πραγματοποιούν μακρινά ταξίδια στις γερμανόφωνες
περιοχές παρουσιάζοντας τα τραγούδια τους. Είναι αυτοί που έδειξαν το δρό-
μο, και που για πάνω από έναν αιώνα κυριάρχησε η έμμετρη λαϊκή (αφηγη-
ματική) ποίηση, η οποία καλλιεργήθηκε από ελάσσονος εμβέλειας τραγου-
δοποιούς (ποιητές), έτσι που καταγρ