«Μπορεί ένα παιδί να είναι άρρωστο επειδή βλέπει τον κόσμο με ομορφιά; Τι γίνεται όταν η θεραπεία καταστρέφει το παραμυθένιο του βλέμμα; Ο Φρήντριχ ήθελε μόνο να παραμείνει ο εαυτός του - μα οι οπτικές του έπαψαν να βρίσκουν καθρέφτισμα. Έπαψε να βλέπει οράματα. Έπαψε να ακούει το αλλόκοτο. Και μες στη σιωπή, αρρώστσε στ' αλήθεια».