Ο Τζον Μπράουν, βασικός πρωταγωνιστής του κινήµατος για την κατάργηση της δουλείας στις Ηνωµένες Πολιτείες του 19ου αιώνα, όπως παρουσιάζεται µέσα από τα ίδια τα λόγια του και τα κείµενά του: επιστολές προς την οικογένειά του και τους φίλους του, συνεντεύξεις, αλλά και τα πολιτικά κείµενά του. Με αυτό τον τρόπο γνωρίζουµε καλύτερα αυτή την παθιασµένη αλλά αµφιλεγόµενη προσωπικότητα που σηµάδεψε την αµερικανική ιστορία και µεταφερόµαστε σε µια θρυλική αλλά εξόχως παρεξηγηµένη περίοδό της: την εποχή της Άγριας Δύσης. Οι άνθρωποι της αµερικανικής µεθορίου, αναγκασµένοι να επιβιώνουν µέσα σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες στις απέραντες ερηµιές της Δύσης, έτειναν στη συνεργασία και την αλληλοβοήθεια, ρυθµίζοντας τις κοινές υποθέσεις τους µέσω του κοινωνικού συµβολαίου. Έτσι λοιπόν, ο κάτοικος των πόλεων και των ερηµότοπων της Δύσης είναι ή γίνεται εκ των πραγµάτων ανεξάρτητος, αποφασιστικός και δηµοκράτης. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο κινείται και ο Τζον Μπράουν: βαθιά θρησκευόµενος Προτεστάντης και ριζοσπάστης ρεπουµπλικάνος, αµφισβητεί συνολικά τη νοµιµότητα της δουλείας και οργανώνει ένοπλο κίνηµα αντίστασης στη δουλοκτησία και απελευθέρωσης των σκλάβων, το οποίο, παρά την ήττα του, αφήνει ανεξίτηλο το ίχνος του σε όλους τους κοινωνικούς αγώνες που ακολουθούν, προκαλώντας τον θαυµασµό ανθρώπων όπως του Θορώ, του Ουγκό και του Μαρξ.