Ο θεός της βροντής η μητέρα της γιαγιάς μου κουβαλάει νερό απ' το ρυάκι και κοιμάται στα φύλλα όταν κανείς δεν τη βλέπει όταν ήταν μικρή έπεσε με τα χέρια στο καζάνι με το καυτό λαρδί και έχει μια μεγάλη ουλή απ' τον αγκώνα ως τον καρπό πάντα μιλούσε για τα παιδιά της έξι γιους και μια κόρη που ξεφύτρωναν σαν μανιτάρια ένα κάθε καλοκαίρι εκείνα τα γόνιμα βροχερά χρόνια ένα απόγευμα του ιούλη πριν από πολλά χρόνια ο θεός της βροντής έριξε έναν κεραυνό κατευθείαν στον στάβλο τους οι γάτες έχασαν τ' αυτιά τους και οι γιοι της σκορπίστηκαν σαν τα μυρμήγκια στην άλλη μεριά του ισημερινού