Η εκπαιδευτική διαδικασία ήταν και θα είναι πάντα σύνθετη και δύσκολη υπόθεση. Το διαχρονικό ερώτημα «τέχνη ή επιστήμη» βρίσκει την απάντησή του στην προϋπόθεση αρμονικής συνάντησης και συνύπαρξης και των δύο συνισταμένων. Το δασκαλοκεντρικό σύστημα παραμένει στο βαθμό της προσφοράς του καινούριου αντικειμένου. Η μαθητοκεντρική διδασκαλία εξασφαλίζει το ενδιαφέρον και τη συμμετοχή των διδασκομένων, στο όφελος και την προκοπή των οποίων αποβλέπει πάντοτε η εκπαίδευση. Η τυπική εκπαίδευση δεν μπορεί να αγνοήσει την ανάγκη της εξατομικευμένης αγωγής. Ο διδάσκων εστιάζει και στο δέντρο και στο δάσος. Η αποστολή του είναι μοναδική, γιατί η κοινωνία τού έχει εμπιστευτεί το καλύτερο τμήμα της, τα παιδιά μας, το αύριό της.