Ο Αριστοτέλης, ο μέγιστος των φιλοσόφων, ο "γιγάντειος νους", συνδέθηκε με την πιο αινιγματική, την πιο μεγαλειώδη μορφή της παγκόσμιας ιστορίας, τον Αλέξανδρο, αφού υπήρξε ο κύριος διδάσκαλός του κατά την εφηβική ηλικία του. Συνάντηση δύο μεγαλοφυών, που έμελλε να αφήσουν βαθιά χαραγμένα τα ονόματά τους στην παγκόσμια Ιστορία, για διαφορετικούς βεβαίως λόγους ο καθένας. - Τι δίδαξε ο Σταγιρίτης στον μετέπειτα κοσμοκράτορα; - Ποια υπήρξε η επίδραση της διδασκαλίας του επί του Αλεξάνδρου; - Πόσο επηρέασαν οι γνώσεις που του μετέδωσε και οι φιλοσοφικές ιδέες του στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του και στον τρόπο που λειτούργησε στη σύντομη ζωή του; - Πώς δημιουργήθηκε ένας "φιλόσοφος κατακτητής", φορέας πολιτισμού, που έφερε τον Όμηρο και τους Έλληνες τραγικούς στα βάθη της Ασίας; - Σε ποια θέματα ο Αλέξανδρος αμφισβήτησε ή δεν ακολούθησε τις αντιλήψεις του δασκάλου του; - Τελικά, συνέβαλε ο Αριστοτέλης στη διάδοση της ελληνικής παιδείας και του ελληνικού πολιτισμού κατά τη νέα εποχή που άρχισε μετά τον Αλέξανδρο; Τα ερωτήματα αυτά κυρίως επιδιώκει να προσεγγίσει και να ερευνήσει η παρούσα μελέτη, μέσα από μία "διαλεκτικής" μορφής συνεξέταση των αρχών και των διδαχών του Σταγειρίτη και της συμπεριφοράς, των πράξεων και των αντιλήψεων του Αλεξάνδρου στη μετέπειτα πορεία του, Στο πλαίσιο αυτό εξετάζονται, επίσης, η λειτουργία της σχολής της Μίεζας, η συνέχιση του φιλοσοφικού-επιστημονικού έργου του Αριστοτέλη στην Αθήνα, η διαφοροποίηση του Αλεξάνδρου από κάποιες αριστοτέλειες αρχές, ενώ παρατίθενται τα απαραίτητα ιστορικά στοιχεία και άλλες χρήσιμες πληροφορίες.