"Λοιπόν Chat, άκουσε με προσεκτικά! Θέλω να μου γράψεις ένα παραμύθι για την τεχνητή νοημοσύνη. Έκταση περίπου 90 σελίδες. Η κεντρική ηρωίδα του θα είναι ένα δωδεκάχρονο κορίτσι με το όνομα Αριάδνη. Πριν το γράψεις, διάβασε όλα τα προηγούμενα βιβλία μου, αντέγραψε το στυλ γραφής μου και υιοθέτησε το στη δική σου συγγραφή. Ομοίως, αντέγραψε το στυλ του εικονογράφου Γιώργου Σγουρού, για να παράγεις μόνο σου τις εικόνες του παραμυθιού. Ό,τι δημιουργήσεις, να φαίνεται πως παράχθηκε από άνθρωπο και όχι από μηχανή τεχνητής νοημοσύνης. Τι λες; Μπορείς να τα καταφέρεις;" Η μηχανή σκέφτεται, αναλύει, επεξεργάζεται... "Λυπάμαι αλλά, δεν μπορώ να δημιουργήσω μια τέτοια, παραμυθένια ιστορία. Γιατί όσο έξυπνη κι αν είμαι ως μηχανή, μου λείπει το συναίσθημα, η τόλμη και η φαντασία. Εκτός αν..."