/Βρέφη πεινασμένα /

χλομιάζουν στις τελευταίες ανάσες τους

Οι μητέρες χτυπούν τα στεγνά στήθη τους

Η θάλασσα μαστιγώνει γεμάτα καράβια

Οι ακρογιαλιές χάνονται

Αργοπορούν οι λέξεις /

Μεταφέρονται /

σαν φλεγόμενος ήλιος

στην καρδιά μου /

Γράφω ένα νέο ποίημα /

Και όλα σβήνουν

Η μεταφράστρια της συλλογής «Aργοπορούν οι Λέξεις» Δέσποινα Καϊτατζή-Χουλιούμη, ποιήτρια και κλινική Ψυχολόγος, έζησε και εργάστηκε ως μετανάστρια στη Σουηδία. Tα κοινά της βιώματα με την ιρανή, αυτοεξόριστη στη Σουηδία, ποιήτρια Γιλά Mοσάεντ, την έφεραν κοντά στην ποίηση της Γ.M., την οποία αποδίδει με καθαρότητα, συνέπεια και ποιητικότητα.

Η Ιρανή ποιήτρι Γιλά Μοσάεντ γεννήθηκε στην Τεχεράνη το 1948. Μετά τις σπουδές της στο Ιράν και στις ΗΠΑ, όντας αναγνωρισμένη ποιήτρια εκδιώχθηκε από την εργασία της και εξαναγκάστηκε από το στυγερό καθεστώς του Χομεϊνί να διαφύγει από την πατρίδα της με τον σύζυγο και τα παιδιά τους ζητώντας άσυλο στη Σουηδία. Ξεριζωμένη έχει υποστεί την απώλεια των αγαπημένων προσώπων, του τόπου, της γλώσσας και της κοινωνικής υπόστασης, ενώ βίωσε την ξενότητα και τη βωβότητα λόγω άγνοιας της γλώσσας. Το 1997 εξέδωσε την πρώτη ποιητική συλλογή της στα σουηδικά, δηλώνοντας: «Το να ζεις στην εξορία συνιστά μια διαρκή πάλη ενάντια σε όλα αυτά που αρνούνται σε κάποιον τη μνήμη του. Το να γράφεις στη γλώσσα της εξορίας είναι το ίδιο με το να δημιουργείς έναν χώρο στη μνήμη αυτής της χώρας. Είναι ένας μεγάλος θρίαμβος ν’ αποτελέσεις μέρος της ιστορίας της λογοτεχνίας μιας ξένης γλώσσας».

H Γιλά Μοσάεντ με τη δύναμη της καρδιάς, του νου και της ποιητικής φωνής της κατόρθωσε να ριζώσει στο ποιητικό γίγνεσθαι της ξένης γης της σουηδικής κοινωνίας και να φτάσει στα ύπατα αξιώματα της τέχνης του λόγου, καθώς εκλέχθηκε ισόβιο μέλος της Σουηδικής Ακαδημίας.

Η αφοσίωσή της στην ποίηση κα