Στη μακρά επαγγελματική ακαδημαϊκή σταδιοδρομία μου είχα την ευκαιρία να προλογίσω πολλά επιστημονικά βιβλία. Όμως οι δύο προσκλήσεις-προκλήσεις, που μου απευθύνθηκαν τους τελευταίους μήνες, για τη συγγραφή προλόγου σε δύο επιστημονικά πονήματα, αποτέλεσαν μια ευχάριστη έκπληξη και έχουν ιδιαίτερη αξία για εμένα. Και αυτό, επειδή προήλθαν από δύο καταξιωμένους επιστήμονες, φίλους, συναδέλφους και συνοδοιπόρους στα Παιδαγωγικά Τμήματα, με τη δική τους ιστορία προσφοράς, διδασκαλίας και έρευνας σ' αυτά. Η πρώτη πρόσκληση-πρόκληση, στην οποία με ιδιαίτερη χαρά ανταποκρίθηκα, προήλθε από τον ιστορικότερο καρδιακό φίλο και συνάδελφο, με κοινές καταβολές και παράλληλη ακαδημαϊκή πορεία, Μιχάλη Δαμανάκη. Προλόγισα το τελευταίο σημαντικό και πρωτότυπο πόνημά του με τίτλο "Παιδαγωγικός Λόγος και Ετερότητα στις αρχές του 20ού Αιώνα" και, έτσι, μια ακόμη συνάντηση, μέσω ενός προλόγου, επιβεβαίωσε και ενίσχυσε τους ακατάλυτους ιστορικούς ατομικούς και οικογενειακούς δεσμούς μας.