Εφορμώ στις δεκαετίες που πέρασαν με σκοπό την αναψηλάφηση των κειμένων Ελλήνων «διανοουμένων» που σταδιοδρόμησαν τόσο στο «εξωτερικό» όσο και στο «εσωτερικό», με μορφές διαρκούς «γείωσης» στο κοινωνικό και πολιτικό πεδίο: από το τέλος του 19ου αιώνα ώς τις ημέρες μας. Δηλαδή: οι P. Argyriadès • Π. Αργυριάδης, J. Psichari • Γ. Ψυχάρης, P. Drakoulis • Π. Δρακούλης, Α. Eleutheropulos • Α. Ελευθερόπουλος, Ch. Theodoridis • Χ. Θεοδωρίδης, N. Kitsikis • Ν. Κιτσίκης, J. Imvriotis • Γ. Ιμβριώτης, C. Politis • Κ. Πολίτης, N. Calas • Ν. Κάλας, N. Svoronos • Ν. Σβορώνος, M. Pablo • Μ. Ράπτης, T. Papadopol • Θ. Παπαδόπουλος, C. Castoriadis • Κ. Καστοριάδης, K. Αxelos • Κ. Αξελός, K. Papaioannou • Κ. Παπαϊωάννου, E. Bitsakis • Ευτ. Μπιτσάκης, Sp. Kyriazopoulos • Σπ. Κυριαζόπουλος, K. Papoulias • Κ. Παπούλιας, N. Poulantzas • Ν. Πουλαντζάς, P. Kondylis • Π. Κονδύλης, K. Psychopedis • Κ. Ψυχοπαίδης και A. Nehamas • Α. Νεχαμάς.