Όταν αμφισβητεί κανείς μία μυστικιστική Διδασκαλία, δεν αμφισβητεί τόσο την ιδεαλιστική της και γεμάτη γενναιοδωρία πλευρά, αλλά τη θεωρεί ανίσχυρη, εκκεντρική, ανίκανη εν πάση περιπτώσει να δώσει πρακτικές λύσεις. Και πράγματι, οι αλχημιστές π.χ., οι οποίοι αναζητούσαν να συνδέσουν τον επάνω κόσμο με τον κάτω κόσμο, τον κόσμο του πνεύματος με αυτόν της ύλης, αναζήτηση που συμβολίζεται με τη φιλοσοφική λίθο, έδωσαν προδιαγραφές, συμβουλές σαν και αυτή: " Πάρε μέσα στο κεφάλι ενός πτηνού από τις δύο Ινδίες μία πέτρα την οποία θα τοποθετήσεις στη ζέστη της κοιλιάς ενός αλόγου... Θα ζευγαρώσεις τον αετό και το λιοντάρι, αφού θα τα έχεις καθαρίσει, και όταν πια ο αετός θα έχει καταβροχθίσει το λιοντάρι και θα έχει γίνει υδρωπικό..." Ακόμα κι αν αυτές οι προδιαγραφές δεν είναι κατά βάθος τόσο παράλογες όσο φαίνονται, ποιος θα μπορούσε να σκεφτεί σήμερα ότι θα έχει την οποιαδήποτε επιτυχία, θέτοντας τες σε εφαρμογή; Οι μαθητές του Δασκάλου Όμρααμ Μικαέλ Αϊβανχώφ προσπάθησαν να ανταποκριθούν στην ανάγκη των πρακτικών εφαρμογών που τόσο πολύ γίνεται αισθητή στην πνευματική ζωή, συγκεντρώνοντας μέσα σε αυτόν τον τόμο ένα μέρος από ασκήσεις απλές, προσιτές, αλλά αποτελεσματικές, τις οποίες υπέδειξε κατά τη διάρκεια των διαλέξεών του και που επαλήθευσε ο ίδιος. Μερικές μέθοδοι από αυτές αφορούν την καθημερινή ζωή: διατροφή, αναπνοή, εξαγνισμό, σχέσεις με τη φύση, με τους ανθρώπους... Άλλες αγγίζουν με μεγαλύτερη ακρίβεια την πνευματική ζωή: διαλογισμός, εργασία με το ηλιακό πλέγμα, το κέντρο Χαρά, την αύρα, το σώμα της δόξας. Όλες αυτές οι μέθοδοι επικαλούνται αυτή τη γνώση των Μυστών της οποίας βασική απασχόληση είναι ο ερχομός αυτού που τα Ιερά Βιβλία ονομάζουν: " Ένας νέος ουρανός και μία νέα γη", δηλαδή μία αλλαγή στις νοοτροπίες και στις συνήθειες. "Στη γλώσσα των Μυστών, λέει ο Δάσκαλος Όμρααμ Μικαέλ Αϊβανχώφ, τη γλώσσα των αιώνιων συμβόλων, ένας "νέος ουρανός" σημαίνει μια κατανόηση και μια φιλοσοφία καινούργιες, και μια "νέα γη" σημαίνει καινούργια συμπεριφορά